Ben ik lui?

Ben jij te lui bij het afvallen? Kun jij wel gewicht verliezen? En is vet verbranden nu wel of niet aan jou besteed? Je leest het in dit artikel.

Is de reden dat er een toename van de obesitas is geweest doordat volwassenen in de hedendaagse maatschappij lui zijn? Zijn we allemaal maar een stel lethargische banketappels die niets doen, maar zitten en eten de hele tijd? Ik zeg nee. In plaats daarvan zijn we een product van onze revolutionaire, technologische samenleving. Ik zeg niet dat we de technologie kunnen beschuldigen, maar ik zeg dat, zoals bij onze jeugd, de volwassenen ook een afspiegeling vormen van de samenleving die hen omringt. Het is geen excuus, maar het is een gedachte die ik heb overwogen op basis van mijn typische dag.

Ik sta in de ochtend op, niet aan het geluid van een verergerende buzz, piep of de blaring van de radio. Deze alarmen zouden mijn bloedwedstrijden vanaf het begin krijgen, maar ik zou snooze raken om de krankzinnigheid te stoppen. Dan zou het weer gebeuren, en nogmaals, de snooze bar. Na een paar keer van dit ben ik nu te laat voor het werk, haasten naar de douche als ik zelfs tijd had, haasten naar de auto en snel naar het werk gaan. Niet in de wereld van vandaag. In plaats daarvan wakker ik naar het rustgevende geluid van de oceaan op mijn Homedics-radio en langzaam wakker worden. Geen bloedpompen, geen verhoogde hartslag. Ik heb gewoon een mooie en trage, eenvoudige ontwaking. Vervolgens ga ik naar de douche waar ik mijn douchecoup-speler aanzetten en luisteren naar wat ik geniet, terwijl ik mijn tijd laat staan, zodat het water bijna koud wordt.

Tijdens mijn toweling en aankleden van de ochtend, kan ik horen dat mijn koffie wordt gemaakt op de koffiezetapparaat die me elke ochtend een kop moet maken, zonder dat ik iets hoef te doen. Terwijl ik mijn koffie zit en drinken, de dag voorbij me, merk ik dat het bijna weg is, dus ik druk voorzichtig een knop op mijn sleutelring die mijn auto begint en het goed en warm maakt voor mij, voordat ik er zelfs mee ga . Ik kan dan mijn rustige wandeling naar mijn auto nemen, binnenkomen en een fijne rustige rit naar het werk hebben (zonder onvoorziene woedingen te voorkomen). Niets als voorheen toen ik naar mijn auto moest rennen omdat ik het laatst was laatst vanwege de ergernis van mijn alarm of rennen omdat het koud was en daarna binnen 10 minuten schudden en rinken tot het opgewarmd was.

Eens op het werk vind ik mezelf uit mijn PDA en ik zie wat er op mijn agenda staat voor de dag. Nee, niet meer doorbladeren door pagina’s van mijn agenda of schema. Mijn werkdag is simpel en onverschillig, maar in plaats van door het kantoor heen en weer te lopen om berichten aan iedereen te kunnen ontvangen, kan ik nu simpelweg een interoffice email versturen met een druk op de knop. Als het tijd is om te vertrekken, start ik weer mijn auto van mijn kantoor en rijd naar huis.

Als ik thuis kom, zet ik een microgolfdiner in, dat niet hoeft te worden gesneden, gesneden, geroerd, gemengd, gekneed, gepakt of zelfs geprezen. Druk een paar knoppen en vijf minuten later zit ik voor de tv en kijk naar de shows die ik op de digitale recorder van mijn kabel heb opgenomen en mijn vijf minuten, nuked meal eten. Zou ik dit eerder gedaan hebben? Het antwoord is nee, want ik zou fysiek iets moeten eten, en er zou niets op tv zijn waard om te kijken, dus ik zou eten en gaan doen als tuinwerk, maak het huis schoon, speel met de kinderen, Wat dan ook, maar iets anders om de tijd te bezetten. Oeps, terwijl ik aan het eten was, kreeg ik wat kruimels op de vloer en viel dan nog wat meer op de weg terug naar de keuken. Oh wel, ik zal de knop op mijn robot stofzuiger duwen en laat het de hele vloer schoonmaken, zoals het vooraf is geprogrammeerd.

Tenslotte is mijn dag tot een einde en in plaats van iets echt constructief te doen voordat ik naar bed ga, kan ik de kans niet op het internet even surfen, misschien met vrienden of familieleden chatten, en controleer mijn email . Bovendien moet ik mijn PDA in ieder geval op de computer aansluiten. Nu is mijn luie of technologisch dysfunctionele dag compleet.

Dit hele verhaal brengt me terug naar mijn vraag die het hele ding begon. Ben ik lui of ben ik gewoon een product van mijn omgeving. Het is de mening van deze auteur dat ik beide ben. Jaren geleden, zelfs de eenvoudige dingen zoals het maken van het diner zouden oefening zijn, maar nu is het te makkelijk omdat het voor u in een doos is gedaan. Alles is vandaag makkelijk en de meeste volwassenen zijn aan de zware kant, want dingen zijn makkelijker en niet zoveel energie. Dat betekent niet dat we in de maatschappij lui zijn, dat betekent dat we ons niet zo veel moeten uitoefenen om de dagelijkse routines te volgen die nodig zijn om de dag te voltooien. Ik kan echter op de sportschool op weg naar huis stoppen of na het avondeten gaan wandelen, dus ik ben ook lui. Het internet trekt me net ’s nachts in de nacht en ik kan me niet meer na het eten nog meer doen. Schaam je technologie om dat geweer aan mijn hoofd te houden!

Lees ook deze 10 stappen naar een beter gewicht.